Καλησπέρα σας. Μελετώντας ξανά το πρώτο ιστορικό που παρουσιάστηκε στο μάθημα, έχω 4 ερωτήματα:
1. Σχετικά με επεισόδια υπερφαγίας και υπερφαγία. Δεν μου είναι καθαρό ποια είναι η διαφορά τους. Γιατί στην ηλικία των 30 στη συμπτωματολογία αναφέρουμε επεισόδια υπερφαγίας ενώ στα 40 υπερφαγία;
2. Όσον αφορά το οικογενειακό ιστορικό: καταλαβαίνω ότι είναι αναπόσπαστο κομμάτι του κλινικού ιστορικού, ωστόσο σχετικά με τη ψυχοπαθολογική ανάλυση , την ΔΔ και τη διάγνωση το χρειαζόμαστε; Εφόσον έχουμε πει ότι στη ψυχοπαθολογία δεν ψάχνουμε αιτίες κλπ που θα μπορούσε κανείς να υποθέσει από το οικογενειακό ιστορικό.
3. Όταν υπάρχει συμπτωματολογία κατάθλιψης καταλαβαίνω ότι είναι απαραίτητο να αναφερθεί στο ιστορικό αν υπάρχουν σκέψεις θανάτου ή αυτοκτονίας. Έτσι όταν στο ιστορικό γράφει: δεν αναφέρονται σκέψεις περί θανάτου ή αυτοκτονίας, σημαίνει ότι ο ασθενής δεν αναφέρθηκε καθόλου σε τέτοιες σκέψεις ή ότι ρωτήθηκε συγκεκριμένα επ' αυτού;
4. Η διαταραχή απορρύθμισης της διάθεσης με ευερεθιστότητα και η διασπαστική διαταραχή απορρύθμισης της διάθεσης είναι το ίδιο; Έχω σημειώσει ότι η διασπαστική διαταραχή αφορά παιδιά μέχρι 12 ετών.
Σας εχυαριστώ πολύ,
Άννα Πετρά
