Καλησπέρα σας. Ήθελα να ρωτήσω για το περιστατικό της άσκησης: "Ο ασθενής λάμβανε άβολες στάσεις και τις διατηρούσε για αρκετά λεπτά. Όταν ο εξεταστής επιχειρούσε να του αλλάξει στάση, αυτό γινόταν με μια αίσθηση μικρής δυσκολίας που λυνόταν (σαν κερί) και στη νέα στάση που είχε τοποθετηθεί, ο ασθενής καθόταν ακίνητος επίσης για μερικά λεπτά." Γιατί εδώ ο γιατρός μπορεί να αποφανθεί κατατονία εφόσον χρειαζόμαστε 3 κριτήρια και εδώ έχουμε 2 από αυτά? (λήψη αβολων στασεων και κηρώδη ευκαμψία αν διακρίνω σωστά).
Ευχαριστώ εκ των προτέρων.
