Απορίες για την ενότητα των διαταραχών σκέψης και ομιλίας

Καλησπέρα και από αυτό το νήμα!

1) Όπως καταλαβαίνω τις ιδεοληψίες, κάποιες είναι παρεισφρέουσες, δηλαδή εμφανίζονται στα καλά καθούμενα, π.χ. «φοβάμαι μήπως πω κάτι απρεπές στη συνάντηση», ενώ κάποιες άλλες μοιάζουν πιο χαρακτηρολογικές (εάν μπορεί να θεωρηθεί δόκιμος αυτός ο όρος), υπό την έννοια ότι είναι μεν υπερβολικές αλλά εν δυνάμει είναι πιθανό να συμβούν οποιαδήποτε στιγμή (π.χ. το άτομο να μολυνθεί ή να λερωθεί). Συνεπώς, μπορούμε να πούμε για κάποιες ιδεοληψίες ότι δεν είναι παρεισφρέουσες αλλά βρίσκονται μόνιμα εκεί;

2) Μπορούν οι ιδεοληψίες να έχουν παραληρητικό περιεχόμενο, αντίστοιχο με αυτό των παραληρητικών ιδεών; Ρωτάω για το περιεχόμενο, όχι για τη διάκριση βάσει του υποκείμενου συναισθήματος αμφιβολίας στη μία περίπτωση και της απόλυτης βεβαιότητας στην άλλη. Π.χ. Να πρέπει να κάνει ζυγό αριθμό βημάτων από τη δουλειά ως το σπίτι για να μη μας καταλάβει όλους ο δαίμονας.

3) Στις παραληρητικές ιδέες υπάρχει ή όχι εναισθησία; Θα μπορούσαμε να πούμε ότι οι παραληρητικές ιδέες με εναισθησία είναι οι υπερτιμημένες ιδέες;

4) Στην παραληρητική αποπροσωποποίηση είπατε ότι στην αρχή είναι ασαφές ως βίωμα για το άτομο, ενώ μετά καθίσταται σαφές. Θα μπορούσε, δηλαδή, να περιγράφει κάτι όπως «Νιώθω τα χαρακτηριστικά του προσώπου μου να έχουν αλλάξει. Δεν ξέρω τι, δεν μπορώ να το εντοπίσω, αλλά το καταλαβαίνω ότι έχουν αλλοιωθεί» και στην πορεία να πει «Τώρα καταλαβαίνω, έχει αλλάξει το μέγεθος των αυτιών μου για να μπορώ να ακούω μόνο εγώ τις εντολές που μου δίνει ο Θεός»;

5) Συζητώντας για τη κατάθλιψη και τη μανία είπατε ότι πρέπει να διακρίνουμε εάν πρόκειται για μία υπερβολή προ τον πεσιμισμό ή μία υπερτιμημένη ιδέα πεσιμιστικού τύπου.
(α) Στη μανία μπορούν να υπάρχουν υπερτιμημένες ιδέες πεσιμιστικού τύπου;
(β) Στην κατάθλιψη και τη μανία περιμένουμε να συναντήσουμε και υπερτιμημένες ιδέες και παραληρητικές ιδέες ταυτόχρονα;

Please login to view the answers

Please login to view the answers

Please login to view the answers