Απορίες για την ενότητα των διαταραχών αντίληψης

Καλησπέρα, έχω συγκεντρώσει κάποιες απορίες για την παραπάνω ενότητα.

1. Στα παρειδώλια ειπώθηκε ότι το άτομο με τον βουλητικό του έλεγχο μετατρέπει ένα ερέθισμα σε κάτι πιο σύνθετο. Άρα, το άτομο γνωρίζει ότι δημιουργεί το ίδιο τις σύνθετες εικόνες; Είναι όπως όταν εμείς βλέπουμε ένα σύννεφο και του αποδίδουμε σχήμα; Εάν ναι, αυτό το φαινόμενο ερμηνεύεται ως ψυχοπαθολογικό;

2. Στις ειδητικές εικόνες (έχω δει την απάντησή σας σε άλλη ανάρτηση), το άτομο τις δημιουργεί (όπως το παιδί τον Ντάμπο, που αναφέρατε), αλληλεπιδρά μαζί τους και παύει να ασχολείται με αυτές όταν δεν θέλει άλλο (είχατε πει ότι υπόκεινται σε βουλητικό έλεγχο); Είναι, δηλαδή, οι λεγόμενοι φανταστικοί φίλοι των παιδιών; Θα μπορούσε να είναι -για παράδειγμα- και η εικόνα μίας παραλίας στην οποία κάνουμε ηλιοθεραπεία; Η ευκρίνεια και λεπτομέρεια στο μνημονικό υλικό, που αναφέρετε στην απάντησή σας στην άλλη ανάρτηση, είναι ότι το παιδί μπορεί -λόγου χάρη- να μας περιγράψει τι έκανε το προηγούμενο Σαββατοκύριακο με τον Ντάμπο;

3. Αναφορικά με τις γεωμετρικές ψευδαισθήσεις, είπατε μεταξύ άλλων ότι μία περίπτωση είναι να βλέπει τους ανθρώπους μικρούς. Εάν οι άνθρωποι δεν υπάρχουν, ωστόσο εκείνος βλέπει μικρά ανθρωπάκια, τότε δεν είναι οπτική ψευδαίσθηση / λιλιπούτειες ψευδαισθήσεις; Αν υπάρχουν και τους βλέπει μικρούς, δεν μιλάμε για παραίσθηση; Αντιστοίχως και για το παράδειγμα με τις γωνίες, που είπατε ότι βλέπει τις γωνίες τελείως διαφορετικές.

4. Είπατε ότι κάποιες φορές η πηγή της προέλευσης της ψευδαίσθησης είναι έξω από το πεδίο του ασθενούς (π.χ. από την Αμερική) και το χαρακτηρίσατε κάπως. Πώς; Δεν βγάζω τα γράμματά μου.

5. Από τα χαρακτηριστικά των ψευδαισθήσεων, θα μπορούσατε να μου εξηγήσετε την ομοιογένεια στον χώρο (όπως ειπώθηκε στο μάθημα) και τη σταθερότητα (πορεία στον χρόνο); Τι θα μπορούσε να σημαίνει η σταθερότητα / μη σταθερότητα αυτών των χαρακτηριστικών;

6. Θα μπορούσατε να εξηγήσετε τη δ/δ απτικών ψευδαισθήσεων, κοιναισθητικών ψευδαισθήσεων και παραληρητικών ιδεών σωματικού και υποχονδριακού τύπου; Θα ήθελα, εάν είναι εφικτό, να έχουν μία κοινή αφετηρία και να διακρίνονται στην πορεία, ώστε να καταλάβω τις ειδοποιούς διαφορές τους.

7. Για να καταλάβω τη διαφορά των λεκτικών κιναισθητικών με τις αισθητηριο-κινητικές ψευδαισθήσεις, ομοιότητα είναι ότι και στις δύο περιπτώσεις ο ασθενής νιώθει ότι εκφέρει μία λέξη (δεν την εκφέρει), αλλά στην πρώτη περίπτωση θεωρεί ότι κάποιος άλλος τον έκανε να την πει (σαν να υπάρχει εξωτερική επίδραση / παθητικότητα), ενώ στη δεύτερη θεωρεί ότι την εξέφερε ο ίδιος και μάλιστα την άκουσε κιόλας;

8. Στις μαζικές ψευδαισθήσεις έχουμε δύο αντιληπτικά πεδία ταυτόχρονα; Π.χ. και βλέπουμε τη σφαγή των ανθρώπων και ακούμε τις φωνές τους; Αν ναι, τις διαφοροποιούμε από τις συνδυαστικές εξαιτίας του περιεχομένου τους;

Ευχαριστώ εκ των προτέρων!

Please login to view the answers

Please login to view the answers

Please login to view the answers